The summer transfer window of FC Famalicão

By Jeroen & João Nuno Sousa

It is not a secret that Famalicão have loaned a lot of players in their first season back at the highest level in Portugal. In total, they loaned 12 players. Most of them will return to their club, which means that Famalicão have some gaps in their squad for next season. In this article, we will try to look into their squad and give our recommendations.

Goalkeepers

Famalicão signed Rafael Defendi in 2018/19 while Vaná Alves and Vitor were loaned last summer. In the first few months was Rafael Defendi the first-choice goalkeeper, but Vaná Alves took over after Rafael Defendi got sent off. Vitor left after a few months.

Rafael Defendi could retire after this season, while Vaná Alves will return to FC Porto. This means that Famalicão do not have a goalkeeper at the moment. In our opinion, Famalicão need to sign Vaná Alves as he has turned out to be a reliable goalkeeper for the Famalicenses and he would be a third-choice goalkeeper at FC Porto.

However, if Vaná Alves does not want to sign for Famalicão, or if there are any other problems, Famalicão need to look for another goalkeeper. This is when Claudio Ramos comes into play. He has been one of the best goalkeepers in the Liga NOS this season and his contract expires this summer, so he could be signed on a free.

Heading over to the second-choice goalkeeper, Famalicão need to try to sign a young prospect who gets the time to adjust to a higher level and is able to take over Vaná Alves’ place in the next two years. One option could be Axel Werner, who is currently on loan at San Luis and will return to Atlético Madrid this summer.

Afbeelding
Vaná Alves in action for Famalicão.

Right-backs

Ivo Pinto, Lionn, Diogo Gonçalves, Riccieli and Patrick William have played at right-back this season. Next season, this position needs to be strengthened for sure. Riccieli and Patrick William are better at centre-back, while Ivo Pinto will probably return to Dinamo Zagreb. Diogo Gonçalves is a right-winger and will return to Benfica.

First of all, we think that Thierry Correia could be a great addition to Famalicão. Valencia signed him for 12 million euros from Sporting Lisbon, but he has not played that much for Los Che. There is certainly a chance that they are looking to loan him out and Famalicão would be a great destination for the young Portuguese, after the loan spells of Uros Racic and Alex Centelles were successful as well.

Other options are Alex Pinto (SL Benfica, on loan at Gil Vicente) and Paulinho (AEK Athens).

Afbeeldingsresultaat voor thierry correia
Thierry Correia in action for Valencia CF.

Centre-backs

Roderick Miranda, Nehuén Pérez and Ibrahim Cissé were loaned this season and will return to their clubs this summer, while Riccieli and Patrick William will most likely stay at Famalicão. This means that there is some work to do in this position.

We think that Famalicão are going to buy one centre-back and loan one centre-back as well from one of the clubs they loaned players from recently. We have found two options that we think would be a good addition to João Pedro Sousa’s side. The first one is Gianfranco Chávez from Sporting Cristal and the second one is Ignacio Tapia from Huachipato FC. Click on the links for more information about the players.

Moving on to the possible loans, we think that the following players could be a good addition to Famalicão: Francisco Montero (Atlético Madrid), Diogo Quieros (FC Porto), Diogo Leite (FC Porto) and Branimir Kalaica (SL Benfica). It is not certain if those players are allowed to go out on loan though.

However, we think that it is possible that Roderick Miranda gets bought from Wolverhampton Wanderers. If so, Famalicão only need to buy or loan one centre-back of course.

Afbeeldingsresultaat voor gianfranco chavez
Gianfranco Chávez for Sporting Cristal.

Left-backs

There have been three different players playing in the left-back position for Famalicão this season. Josh Tymon was the first-choice left-back in the first few months, but Alex Centelles grabbed his chance against Sporting Lisbon. Tymon left in January and Racine Coly was loaned from OGC Nice, with an option to buy.

Racine Coly has been playing well in the second part of the season and will be the first-choice left-back if Famalicão decide to buy him. For the left-back position, we have got some recommendations as well. In our opinion, Roberto Fernandez of Bolivar would be a very good signing for Famalicão. He can either play as a left-back or a left-winger and has impressed on both club and national level.

Other options are Manu Sánchez (Atlético Madrid) and João Moutinho (Orlando City). Below you can see some highlights of Roberto Fernandez.

Disclaimer: don’t base your opinion on highlights.

Central defensive midfielders

Gustavo Assunção has been one of the most consistent players of Famalicão this season and we think that he will leave Famalicão this summer. He has been the only one to really play in this position. Jorge Pereira has played a lot for the under 23’s this season, but he has moved up to the first team recently.

However, if Gustavo Assunção leaves Famalicão, they need to sign a proper replacement. There are three players that would fit in the current squad. Manuel Ugarte from CA Fénix is our main candidate. He would cost €4.000.000 which is quite expensive for Famalicão, but he is worth it and it would be a good investment for the future.

Another good option would be Juan Manuel Sanabria, who currently plays for the reserves of Atlético Madrid. Atletico Madrid and Famalicão have done some business before (Idan Ofer has a 33% share of Atlético Madrid and an 85% share of Atlético Madrid) and there will certainly be some players that will move to Famalicão.

Other options: Alfa Semedo (SL Benfica, on loan at Nottingham Forest) and Camilo Moya (Universidade de Chile).

Afbeeldingsresultaat voor manuel ugarte
Manuel Ugarte in action for CA Fénix.

Right central midfielders

This season, Guga started in the right central midfielder position during the first match of the season, but Uros Racic took over quickly and got a definite place in the starting line-up from the Moreirense match. Racic is loaned from Valencia though, which means that he won’t be playing for Famalicão next season.

This means that Famalicão need to sign a competitor for Guga. Our main candidate for this slot is Bruno Jordão, who currently plays for Wolverhampton Wanderers. He has not played a single minute for Wolves in the Premier League this season and he could be loaned out to a Portuguese club this summer.

The second option for this position is Daniel Bragança of Sporting Lisbon. He has been outstanding on loan for Estoril this season and it is not known if he will stay at Sporting next season. Famalicão certainly need to keep an eye out on the situation of Daniel Bragança at Sporting Lisbon.

Other options: Cristhian Cásseres Jr. (NY Red Bulls) and Felipe Carballo (Sevilla B, on loan at Nacional)

Afbeeldingsresultaat voor bruno jordao
Bruno Jordão (left) for Wolverhampton Wanderers.

Left central midfielders

Pedro Gonçalves has played in this position this season and has been indispensable for Famalicão. It would be logical to conclude that there will be a lot of teams interested in the 21-year-old midfielder and it could well be that he will leave Famalicão this summer.

Lawrence Ofori impressed at Leixões last season, but he has not impressed at Famalicão this season. However, we are willing to give him a second chance to show the fans what he is capable of. He needs to step his game up though, as he has not showed that he has the required level.

If Pedro Gonçalves leaves Famalicão, he should definitely be replaced by someone else than Lawrence Ofori. One player that has impressed us both enormously is André Almeida of Vitória SC. He has not played in a while for the first team of Vitória SC, but it is not sure if he is allowed to leave the Vimaranenses (either on loan or on a permanent deal).

In the case that André Almeida is not affordable, Famalicão should look at Filipe Soares of Moreirense. He has been outstanding for Moreirense this season and would fit very well in the left central midfielder position. However, again, it is not certain that Famalicão can afford him.

Other options: Domingos Quina (Watford) & Leonardo Lopes (Hull City).

Afbeeldingsresultaat voor andre almeida vitoria
André Almeida

Right-wingers

Either Diogo Gonçalves or Rúben Lameiras have played in the right-wing position. Diogo Gonçalves impressed with his decent dribbling, while Rúben Lameiras showed some good signs as well, but struggled to be consistently good for Famalicão.

Diogo Gonçalves was loaned from SL Benfica, and he is expected to get a chance there during pre-season. This means that Famalicão only have Rúben Lameiras left, so they need to sign a new right-winger that can compete with Lameiras for a place in the starting line-up for sure.

For us, Heriberto Tavares is the main candidate to replace Diogo Gonçalves. The young Portuguese has a lot of experience in the Liga NOS, despite being only 23 years old. During his loan spell at Moreirense he impressed, but he has been less good at Boavista. However, he has lots of potential and would be a great permanent signing for Famalicão if they manage to sign him.

Other options: Iuri Medeiros (1. FC Nürnberg) and Facundo Pellistri (Peñarol).

Afbeeldingsresultaat voor heriberto tavares
Heriberto Tavares.

Left-wingers

This season, Fábio Martins started really well with some important goals and man of the match performances. After the beginning of the season, he started to play more inconsistently. However, he still proved that he needs to be an indisputable starter for Famalicão, despite the fact that Walterson got some playing time as well.

It is expected that Fábio Martins will be bought by Famalicão and that Walterson will stay as well. If one of those two will leave, we think that Bruno Andrade from Salford City could be a good replacement.

Afbeeldingsresultaat voor bruno andrade salford
Bruno Andrade.

Strikers

Toni Martínez and Anderson Silva have swapped places in the starting line-up often this season, but Toni Martínez won the competition in the end. Toni Martínez scored eight goals this season, while Anderson Silva scored seven goals this season as well.

Famalicão do not need to sign another striker if both strikers stay at the club, but in football nothing is certain. If one of the two strikers decides to leave, there are a few players that could replace either Toni Martínez or Anderson Silva.

We have three recommendations for Famalicão. The first one is Nélson Oliveira, who currently plays for AEK Athens. He scored nine goals for the Kitrinómavri. However, he has been attending some matches of Famalicão and he could certainly return to Portugal this summer. His agent is Jorge Mendes as well.

Other options: Alejandro Cabeza (Independiente del Valle) & Pedro Mendes (Sporting Lisbon)

Conclusion

Our squad for next season would look like this, if Gustavo Assunção and Pedro Gonçalves will leave Famalicão:

IN:

  • Vaná Alves
  • Axel Werner
  • Thierry Correia (loan)
  • Roderick Miranda
  • Diogo Leite (loan)
  • Roberto Fernandez
  • Manuel Ugarte
  • Bruno Jordão (loan or permanent deal)
  • André Almeida (loan or permanent deal)
  • Heriberto Tavares
  • Fabio Martins (option to buy)
  • Racine Coly (option to buy)

OUT:

  • Rafael Defendi (retired?)
  • Nehuén Pérez (returning from loan)
  • Uros Racic (returning from loan)
  • Ivo Pinto (returning from loan)
  • Álex Centelles (returning from loan)
  • Nicolás Schiappacasse (returning from loan)
  • Ibrahim Cissé (returning from loan)
  • Diogo Gonçalves (returning from loan)
  • Gustavo Assunção (expected to move to a bigger club)
  • Pedro Gonçalves (expected to move to a bigger club)

The summer transfer window of Ajax, updated version.

By Ajax_Analytics – 25 march 2020

Due to the Coronavirus, a lot of clubs (especially in the top 5 competitions) will miss out on lots of money (TV revenue) which means that most European topclubs won’t be able to spend that much money this summer. This has its effect on Ajax, but in a good way.

Outgoing transfers

Today, Voetbal International (Marco Timmer) announced that Donny van de Beek, Sergiño Dest and David Neres are expected to stay at Ajax, despite their earlier wishes to leave for a bigger club. However, Nicolás Tagliafico and André Onana will probably still leave Ajax, while Hakim Ziyech already agreed terms with Chelsea.

Also, Edson Álvarez and Razvan Marin have not impressed this season and are allowed to leave Ajax on loan. Joël Veltman is allowed to leave Ajax as well. Last but not least, Carel Eiting wants to leave if he won’t get more playing time at Ajax.

Afbeeldingsresultaat voor hakim ziyech chelsea
Hakim Ziyech after scoring a free kick against Chelsea.

How the squad looks without the outgoing transfers:

Ajax 2020/21. Disclaimer: Mazraoui and Schuurs are not necessarily the first-choices at their respective position.

As you can see, Ajax still have a lot of gaps in their squad for next season. We have to add a few notes though. First of all, it is not sure yet if Ajax will buy Juan Familia-Castillo, who was on loan at Jong Ajax from Chelsea.

Secondly, we do not know what will happen with Carel Eiting, Jurgen Ekkelenkamp, Zakaria Labyad, Danilo Pereira and Klaas-Jan Huntelaar. They are not good enough for the first team of Ajax, but we think that Ekkelenkamp will be a part of the squad next season. Klaas-Jan Huntelaar has an expiring contract.

Also, Lisandro Martínez can be playing as a back-up on the left centre-back position, central defensive midfielder position and maybe even left-back, as Anass Salah-Eddine may not be ready for the first team of Ajax.

Noa Lang, Sven Botman and Lisandro Magallan will return from their loan spells at respectively FC Twente, SC Heerenveen and Deportivo Alaves. Noa Lang will get a place in the squad, while Lisandro Magallan needs to be sold in our opinion. Sven Botman does not suit Ajax’ playing style, but he renewed his contract and it is said that he will get a chance during pre-season.

Incoming transfers

There are four positions that certainly needs to be strengthened, while it can be argued that Ajax need a new right centre-back as well.

1. Replacement André Onana

2. Replacement Nicolás Tagliafico

3. Replacement Hakim Ziyech

4. New central defensive midfielder

5. An improvement for the right centre-back position

In the coming weeks, we will try to find fitting players for these positions. The first position that we are covering is the left-back position, where we have looked in Argentina and Brazil to find a new left-back.

Replacing Tagliafico

In this article, @Ajax_Analytics will take a look at under 23 players playing in Argentina and Brazil to possibly find a replacement for Tagliafico. The Argentinian international hasn’t had his best season for Ajax, but FC Barcelona and Atlético Madrid are reportedly interested.

First of all, Ajax are exposed on the counter sometimes and both the full-backs and the centre-backs often come into an 1v1 situation with the attacker. In the image above, you can see how many times the left-backs get dribbled past and how many tackles they complete per game.

The ideal score in this is bottom-right, while bottom-left and top-right mean that a player scores high in either completed tackles or (has a low number of) dribbled past.

The full-backs of Ajax play high up the pitch in possession, sticking close to the sideline or tucking inside. They are involved in the build-up sometimes as most opponents close the center of the pitch and force Ajax to play it out wide.

It is important that the full-backs are not sloppy in possession and that they are comfortable receiving the ball a lot. If a certain player does not feel comfortable in possession and is not able to play out of pressure, he may be a good player but he does not suit Ajax and is thus not a good signing. Top-right is the ideal score in this one.

As already mentioned before, the full-backs of Ajax play high up the pitch in possession and often receive the ball. It is important that the replacement of Nicolás Tagliafico suits Ajax and that he feels comfortable on the ball. Top-right would be ideal in the scatterplot that you can see above.

Last but not least, progressive runs and dribbles attempted are something to keep an eye out for as well. An Ajax full-back needs to be decent in the closed spaces, have a good technique and be able to get past an opponent.

As you can see in the scatterplots, Tagliafico rises above the rest when it comes to the number of attempted passes and passing accuracy. He does not score that high on progressive runs and gets dribbled past quite often according to the data.

Based on the data we gathered, there are three players that stood out for us.

  • Alexandro Bernabéi – 19 years old – Lanús

Alexandro Bernabéi stood out because of his high number of dribbles attempted (4.56) and progressive runs (2.81) per 90 minutes. He scored high on key passes (1.23) per 90 minutes as well. The 19-year-old Argentine scored on his debut last november and has been a regular starter for Lanús in nearly every match since then.

Afbeeldingsresultaat voor alexandro bernabei
Alexandro Bernabéi
  • Claudio Bravo – 23 years old – CA Banfield

Similarly to Alexandro Bernabéi, Claudio Bravo stood out because of his high number of dribbles attempted (3.63) and progressive runs (1.80) per 90 minutes. Also, he scored above average on key passes (1.06) per 90 minutes. The 23-year-old left-back was a regular starter for Argentina under 23 during the pre-Olympics tournament.

Afbeeldingsresultaat voor claudio bravo banfield
Claudio Bravo
  • Carlos Augusto – 21 years old – Corinthians

Carlos Augusto scored well on accurate passes to final third (7.14), on passing accuracy on the opposites half (74%), does not get dribbled past that often in comparison to the other players (0.68) per 90 minutes and scored above average on the progressive runs (1.97) and dribbles attempted (1.88) per 90 minutes as well. He has started sometimes for Corinthians, but he is not the starting left-back for them.

Afbeeldingsresultaat voor carlos augusto corinthians
Carlos Augusto

Now we are going to watch these three players closely on video and return to you with three scout reports in the near future. Then we will decide whether one of these three left-backs is good enough to replace Nicolás Tagliafico.

Up the Bantams!

Door Kay van Geijn

Bradford City, begin deze eeuw nog actief in de Premier League, vertoont tegenwoordig zijn kunsten in de League Two. Hoe kan een club zo snel afzakken? Hebben de ‘Bantams’ nog reden tot juichen gehad en hoe verloopt het huidige seizoen?

Dieptepunt

Op 11 mei 1985 sloeg het noodlot toe in het prachtige Valley Parade. Bradford City was al zeker van de titel toen Lincoln City op bezoek kwam. De 11706 aanwezigen kregen geen spektakelstuk voorgeschoteld, het stond dan ook lang 0-0. Op de livebeelden van de wedstrijd is rond de 40e minuut al een op het eerste gezicht onschuldige rook te zien op de ‘Main stand’, die naar verluidt ontstaan is door een toeschouwer die zijn sigaret heeft gedumpt. Snel en verraderlijk verspreidde het vuur zich over de hele tribune. De nooduitgangen waren gesloten dus de enige manier om jezelf in veiligheid te brengen was het betreden van het veld. Terwijl een hoop mensen vochten voor hun leven, zongen andere vrolijk door alsof er niks aan de hand was, dit leverde hele tegenstrijdige beelden op. Een hoop Bantams onderschatten het gevaar, of waren slecht ter been, voor 56 fans konden de hulpdiensten en de vele helpende supporters niks meer betekenen, zij stierven in de vuurzee. Er is een monument geopend ter nagedachtenis. 

 Premier League

‘The Chickens’, zoals de fans zichzelf met regelmaat noemen spelen niet al sinds jaar en dag in de League Two. Ze staan erom bekend dat ze heel erg door de divisies heen schommelen. Waar ze in het seizoen 2016-2017 bijvoorbeeld nog de finale van de play-offs haalden voor de Championship (2e niveau Engeland); waarin ze nipt verloren van Millwall (1-0), werd het jaar erna de Schotse succescoach en oud-speler Stuart McCall ontslagen wegens ‘tegenvallende resultaten’. Dit schoot bij veel fans in het verkeerde keelgat.

Stuart McCall

 Clubeigenaar Edin Rahic was door niemand binnen de club nog geliefd. Zijn slechte status had overigens ook te maken met vriendjespolitiek binnen de club en een slecht aankoopbeleid, dit samen zorgden ervoor dat iedereen hem achtte de club te verlaten. 4 december 2018 was het eindelijk zover, Rahic stapte op in overleg met de club, tot vreugde van de supporters. Toch gebeurde dit in de ogen van de fans te laat, waar de club twee seizoenen ervoor nog bijna promoveerde, was er nu een wonder nodig om degradatie af te wenden. Dit wonder kwam er niet, Bradford werd laatste en degradeerde direct. 

Dit was zeker niet de eerste keer dat Bradford zichzelf de das omdeed met het gevoerde beleid. Zo speelden ze in 1999-2000 voor de eerste keer in de clubgeschiedenis in de Premier League, het seizoen erna vlogen ze er weer zonder pardon uit. De hoofdreden was het aantrekken van te dure spelers, dit bracht Bradford City zodanig in de problemen dat de focus van seizoen 2000-2001 meer lag op de financiën van de club dan het voetbal. Deze bestuurlijke malaise bracht de Engelse club binnen acht jaar terug naar de League Two.

Cupfighters

In het jaar voetbaljaar 1910-1911 liet Bradford alvast een voorschot zien op wat ze iets meer dan honderd jaar later nog eens dunnetjes over zouden doen. Ze stuntten in FA Cup. In 1910-1911 versloegen ze achtereenvolgens New Brompton, Norwich City, Grimbsy Town, Burnley en Blackburn Rovers om het in finale op te nemen tegen Newcastle United. Destijds was er nog geen verlenging dus elk gelijkspel in een knock-outsysteem resulteerde in een replay. De eerste wedstrijd (gespeeld in het Crystal Palace stadion van toen) eindigde in 0-0. De replay werd gespeeld op Old Trafford, Bradford won deze wedstrijd met 1-0 en zodoende staat er een FA Cup in de prijzenkast.

In een recenter verleden gebeurde het onmogelijke, voor het eerst in meer dan vijftig jaar haalde een League Two ploeg de finale van de League Cup. Onder andere al Watford (1-2) en Wigan Atletic (0-0, 4-2 n.p) werden verslagen. Daarna volgde de legendarische thuiswedstrijd tegen een Arsenal op volle oorlogssterkte. Garry Thompson maakte er 1-0 van in het voordeel van de Bantams. Pas in de 88e minuut wist Thomas Vermaelen de stand gelijk te trekken. Hierna volgde een verlenging waarin Bradford vocht voor wat het waard was, met z’n allen achter de bal. Ze kregen grote kansen tegen maar ze weerden zich voldoende om de wedstrijd in evenwicht te houden na 120 minuten voetbal. Penalty’s besliste de wedstrijd in het voordeel van het bescheiden ploegje van trainer Phil Parkinson (3-2). 

Arsenal is uitgeschakeld

In de volgende ronde nam Bradford het wederom op tegen een team actief op het hoogste niveau van Engeland, namelijk Aston Villa. Thuis was Bradford -tegen alle verwachtingen in- de betere ploeg, daarom was de 3-1 zege ook zeker niet onverdiend. In de uitwedstrijd hadden ze de taak om de zege te verdedigen ten koste van alles. Met de nodige moeite hielden ze zich wederom knap staande, en ondanks de 2-1 nederlaag hadden ze betere papieren en zodoende stonden ze in de finale van de League Cup. Dit alles terwijl het in de competitie een stuk minder ging, want op het moment dat Bradford City het op Wembley mocht gaan opnemen tegen Swansea City, stonden ze slechts tiende in de competitie. Toenmalig voorzitter Julian Rhodes zei erover “ik heb op dit moment liever de League Cup dan promotie”. De finale ging 5-0 verloren maar de Bantams waren apetrots op hun ploeg en waren de hele wedstrijd te horen. Na 90 minuten overstemde de staande ovatie van Bradford fans het feestje van Swansea City. 

Toch was geen van bovengenoemde wedstrijden de meest memorabele wedstrijd van Bradford City. Ook niet een van de gewonnen derby’s tegen Leeds United of Huddersfield Town. 

Met trots kijken de supporters nog altijd terug op 24-1-2015. Chelsea was de tegenstander in de FA Cup. Bradford reisde met een bomvol uitvak (6000 man) af naar de club uit Londen. Vanaf de eerste tot de laatste minuut hoorde je de aanhang van Bradford door Stamford Bridge. Ook toen het na 38 minuten 2-0 achter stond door een goal van respectievelijk Gary Cahill en later Ramires. Iedereen had de Bantams al opgegeven, maar toen viel uit het niets de 2-1 van Jonathan Stead die uit de draai op doel schoot en zo Petr Čech passeerde. Er was weer hoop. Na 75 minuten deed Felipe Morais waar niemand zeven minuten voor rust nog rekening mee had gehouden, hij bracht de spanning volledig terug in de wedstrijd door 2-2 te maken. Andy Halliday maakte er in de 82e minuut 2-3 van en toen Mark Yeates ook nog de 2-4 maakte in de blessuretijd was iedereen door het dolle heen. Uit het uitvak kwam een orkaan van geluid en op het veld vloeide tranen. Het kleine Bradford had zojuist een van de beste teams in Europa uit de FA-Cup gegooid. 

Het uitvak zong het leeglopende stadion nog luidkeels toe met liedjes als “Can we play you every week” en “2-0 up, they fucked it up”. Trainer Phil Parkinson, die al ongekend geliefd was onder de fans werd ook toegezongen, met een kleine sneer naar José Mourinho: “Parkinson is the Special one”. 

Bradford viert feest

Seizoen 2019/2020

Buiten alle bekerstunts om wordt er ook nog in de competitie gevoetbald. Zoals eerder vermeld speelt Bradford sinds dit jaar weer in League Two. Na de degradatie sprak de club vrijwel meteen uit dat de ambitie is om zo snel mogelijk weer terug te keren in de League One. Ook al is de aanhang van Bradford hondstrouw, het is voor een club van dit kaliber nooit goed om lang te blijven hangen in de beruchte League Two. Deze competitie wordt gekenmerkt door vervallen lege stadions, waardeloze arbitrage en natuurlijk minder televisiegelden. Kortom, alle redenen om de pijlen te richten op promotie. Hiervoor ging de selectie op de schop. Een hele hoop spelers zijn vertrokken, en een hele hoop spelers zijn aangetrokken. Topaankoop James Vaughan kan nog niet bestempeld worden als flop, maar hij maakt zijn naam voorlopig nog niet waar. Hij heeft voorlopig meer gele kaarten dan goals. De spits heeft na zestien wedstrijden namelijk vijf goals gemaakt en zes gele kaarten gepakt. Om Vaughan, en een blik aan andere spelers aan te kunnen trekken, leende Bradford City Eoin Doyle uit aan competitiegenoot Swindon Town. Hij heeft er al zeventien gemaakt dit seizoen. Swindon Town is zelfs zo te spreken over Doyle dat hij daar ‘The Ginger Pelé’ wordt genoemd. Deze situatie is ook typerend voor Bradford, want er werd over de rossige gesproken als een hardwerkende voetballer die zwaar tekortkwam, terwijl Vaughan werd gebracht als de Messias. 

Bradford staat voorlopig zevende van de 24 teams in de competitie, met zes punten achterstand op de koploper Swindon Town. Wel hebben ze twee wedstrijden minder gespeeld. Het elftal speelt over het algemeen best aardig onder bekritiseerd trainer Gary Bowyer, het heeft een van de minst gepasseerde verdedigingen van de competitie en het heeft de juiste mentaliteit om te promoveren. Er kan weer omhoog gekeken worden. Up The Bantams. 

Vaughan met zijn karakteristieke doelpuntviering nadat hij scoorde tegen Gimsby Town

Bernio Verhagen: de Nederlandse Ali Dia die van continent naar continent trekt

Geschreven door Peter Zwemer

De slechtste speler van de Premier League aller tijden is Ali Dia. Hij wist zich bij Southampton naar binnen te werken door te doen alsof hij de neef van George Weah was. Na een invalbeurt bleek dat hij er niets van kon, en veertien dagen nadat hij een contract tekende, werd hij ontslagen. Zoiets zou tegenwoordig toch niet meer kunnen? Het internet zorgt er voor dat clubs in allerlei databases informatie over elke speler kunnen krijgen, en spelers worden gescout voor ze een contract krijgen. Bernio Jordan Enzo Verhagen bewijst het tegendeel. Een voetballer waar u waarschijnlijk nog nooit van gehoord heeft, wist zich op drie continenten bij professionele voetbalclubs naar binnen te praten zonder enige ervaring op een hoog niveau. Of als we hem moeten geloven op vier werelddelen, maar daar zit het probleem: wat waarheid en wat leugen is in de verhalen van Verhagen, is een groot raadsel.

Van amateur naar prof in een niet bestaand land

Verhagen tekent een contract bij FC Dinamo-Auto Tiraspol

Aan het begin van dit jaar was Bernio Verhagen nog een amateurvoetballer bij RKVV Den Dungen, zondag vierde klasse D. Hij speelde er volgens bestuurslid Marcel van Krieken vier à zeven wedstrijden, zelf beweert Bernio er zeker vijftien gespeeld te hebben. Hoeveel het er ook zijn, ervaring op professioneel niveau kan het niet genoemd worden. Naar eigen zeggen heeft hij die wel: Hij speelde in de jeugdopleiding van Willem II, is in 2017 op proef geweest bij de Deense profclub Næstved BK en nog wat niet nader genoemde clubs in Denemarken en Georgië. Bronnen bij beide clubs zeggen echter dat ze nog nooit van hem gehoord hebben, laat staan dat hij er gespeeld zou hebben. De KNVB daarentegen meldt dat hij in 2009 toch geregistreerd stond bij Willem II, zo schrijven de Deense kranten.

Maar goed, tot februari 2019 geen ervaring in het eerste elftal van een professionele voetbalclub voor Verhagen. Dan verschijnt hij ineens bij het Transnistrische FC Dinamo-Auto Tiraspol. Deze club komt uit het niet internationaal erkende Transnistrië, maar speelt wel in de Moldavische Divizia Națională. De belevenissen van Bernio aldaar zijn te beluisteren in deze podcast van VICE. Dit is uiteraard zijn kant van dit verhaal en of het hier de volledige waarheid betreft, blijft een vraag. Hij zegt er terecht te zijn gekomen via zijn zaakwaarnemer, die we later in dit verhaal nog tegenkomen. Een blik op de statistieken, overal online te vinden, zijn duidelijk: Nul wedstrijden, en nul keer bij de wedstrijdselectie. In de podcast vertelt hij dat hij wel een paar bekerwedstrijden speelde. Dit zou in theorie kunnen, want van de enige twee bekerwedstrijden die Dinamo-Auto speelde in de periode dat Verhagen er onder contract stond (8-0 en 0-3 overwinningen tegen amateurclub FC Maiak Chirsova) zijn geen wedstrijdstatistieken beschikbaar.

Niet fit genoeg?

Cape Town City sign Dutch winger Verhagen
Verhagen bij Cape Town City FC

Hij wil echter hogerop en gaat op proef bij een Chinese club, maar vanwege problemen met de opleidingsvergoeding die deze club aan een Belgische jeugdclub moet betalen (waar komt die ineens vandaan?) komt het niet tot een contract. Dinamo-Auto, waar hij onder contract staat, wil hem niet meer terug, en hij mag vertrekken. In juli duikt hij ineens bij het Zuid-Afrikaanse Cape Town City FC op, in een veel grotere competitie dan de Moldavische. Hij blijkt niet fit genoeg, maar heeft dan al een contract getekend. Een maand later is hij weer verdwenen, weer zonder te spelen. Verhagen meldt bij het Deense BT dat de clubs meer buitenlandse spelers had dan toegestaan, en dat hij zodoende nooit bij de wedstrijdselectie zat.

“Aap, neger en slaaf” in Chili

Verhagen bij Audax Italiano

Verhagen blijkt naar Chili te zijn vertrokken, de site Transfermarkt meldt zelfs een transfersom van honderdvijftigduizend euro. Best veel voor een speler die nog nooit een minuut speelde, hij moet toch wel een goede zaakwaarnemer hebben. Het blijkt Mo Sinouh, de broer van keeper Khalid Sinouh, zaakwaarnemer van de bekende Stellar Group. Hoewel dit bureau in het verleden wel vanwege dubieuze zaken in het nieuws is geweest, zouden zij zich toch nooit wagen aan het verkopen van een matige amateurvoetballer? Met onder andere Gareth Bale, Saúl Ñíguez en Jordan Pickford onder contract, zou zoiets de grote naam toch schade aanbrengen.

Nee, dat doen ze inderdaad niet. Verhagen gebruikt iemand die zich voordoet als Mo Sinouh en heeft zich zo bij verschillende clubs naar binnen gewerkt. Bij het Chileense Audax Italiano doet deze zaakwaarnemer alsof hij namens Ajaxdirecteur Mark (zoek de fout) Overmars de speler Ignacio Jeraldino wil kopen, en werkt zo als tegenprestatie Bernio Verhagen naar binnen. Zonder te spelen vertrekt Verhagen weer na een paar maanden, hij zou door zijn teamgenoten uitgescholden zijn voor “Aap, neger en slaaf.” Ook zou zijn salaris uit de kleedkamer gestolen zijn.

Hoeveel fouten kunt u uit deze brief halen?

Kidnapping en ontmaskering

Afbeeldingsresultaat voor viborg ff verhagen
Verhagen bij Viborg FF

Een vierde keer lijkt het spelletje van Verhagen te lukken: nadat hij in november uit Chili vertrekt, gaat hij met zijn Chileense vriendin naar Denemarken. Hier is hij volgens zijn Facebookprofiel geboren, en hij keert hier terug om bij zijn kind te kunnen zijn. Op ditzelfde profiel staat dat hij bij FC Kopenhagen speelt. Hij tekent bij Viborg FF, op het tweede niveau. De club meldt dat hij via de Stellar Group is binnengebracht, de bekende truc. Hij blijkt er weer helemaal niets van te kunnen en wordt ontslagen.

Verhagen is niet bang voor aandacht. Hij gooit zijn gefantaseerde CV op internet, maakt zijn eigen Wikipediapagina, bemoeit zich met berichten over hem op sociale media en staat zelfs media te woord. Als hij met een Chileense krant in gesprek is over de incidenten waardoor hij vertrok bij Audax Italiano, gaat het mis. Zijn vriendin die Spaans spreekt en daarom zijn tolk is, plaatst net voor het gesprek een noodkreet op sociale media. Ze zou gekidnapt en mishandeld worden door Bernio. De Chileense journalisten zien dit en vragen ernaar tijdens het gesprek, maar ze zegt dat het wel meevalt. De Deense politie vertrouwt het niet en grijpt in, de vriendin wordt bevrijd en een onderzoek wordt gestart. De Deense media beginnen zich ermee te bemoeien, en het verhaal van de oplichting door de neppe zaakwaarnemer komt boven.

Hoe dit verhaal afloopt? De truc van Verhagen lijkt bekend, dus hij zal waarschijnlijk niet zomaar meer aan een nieuwe club komen. Buiten voetbal om zal hij nog wel in het nieuws komen: Hij wordt door de politie onderzocht, en ook Mo Sinouh heeft nog een appeltje met hem te schillen. Het valselijk gebruiken van zijn naam en die van zijn bedrijf leverden hem reputatieschade op.

Het succesverhaal achter Red Bull Salzburg

Al lange tijd maakt energiedrankjesbedrijf Red Bull grote indruk door zijn vooruitstrevende beleid dat het toepast in het voetbal. RB Salzburg maakt al een aantal jaar furore in de Europa- en  Champions League door het mooie voetbal en het gebruik van enorm jonge getalenteerde voetballers en heeft in eigen competitie geen concurrentie te dulden, getuigen het feit dat ze de laatste twaalf jaar tien keer kampioen geworden zijn. Maar wat is nou het succesverhaal achter deze club?

Eerste ontmoeting

De eerste keer dat Red Bull Salzburg in Nederland echt in de schijnwerpers kwam te staan was op 20 februari 2014, ze kwamen op bezoek in de Arena tijdens de Europa League. Ajax wist al snel dat het niet de minste tegenstander op bezoek kreeg, in tegen deel. Na een kleine 35 minuten stond de einduitslag van 0-3 al op het scorebord na doelpunten van Sadio Mane en doelpuntenmachine Jonathan Soriano, en ook een week later in Oostenrijk zorgde deze twee voor de doelpunten in de voor Salzburg met 3-1 gewonnen wedstrijd. Na deze afslachting in de Europa League bleef toch de vraag hangen hoe een club met relatief weinig uitgaven toch van dat geweldige spel konden spelen. Voor dat antwoord gaan we terug naar 1993. 

De oprichting van RB Salzburg 

In dit jaar fuseren de clubs FC Rapid Salzburg en FC Hertha Salzburg en word het samen SV Austria Salzburg. De club speelt sinds 1989 onafgebroken in de hoogste afdeling van het Oostenrijkse voetbal en na een aantal naamsveranderingen in dit proces wordt in 2005 de club ondanks vele protesten overgenomen door energiedrankjes gigant Red Bull en krijgt dan de naam Red Bull Salzburg. Het bedrijf ziet de club als perfecte marketingmachine, fitte en jonge spelers die 90 minuten blijven gaan geeft het drankje een enorm goede uitstraling. Veel van de supporters vinden het verschrikkelijk en een deel ervan richt een nieuwe club op vernoemd naar het oude Austria Salzburg en die spelen vandaag de dag op het hoogste amateurniveau van Oostenrijk.   

Red Bull verklaarde dat het een club was zonder historie en zei zodoende dat het een nieuwe club was. In de begin jaren van Salzburg waren er wel een aantal successen zoals vier keer kampioen worden in de eerste 7 jaar met onder andere Huub Stevens, Cor Adriaanse en Ricardo Moniz als trainers. Maar het was voor de club moeilijk om grote namen aan te trekken gezien de relatief kleine naamsbekendheid. Maar toen Ralf Rangnick technisch directeur werd van Salzburg en Leipzig ging de club een compleet andere weg in. Hij veranderde de 2 clubs in een ware Pressing Machine en hij wilde ervoor zorgen dat elke speler zijn taak had en precies wist wat ze moesten doen. En de beste manier om dat te doen is het vanaf jongs af aan erin te krijgen, en zo begon Red Bull met het scouten over de hele wereld door middel van contacten leggen met voetbalclubs- en scholen over de hele wereld. Het doel van dit vroege opleiden is om teams te ontwikkelen en niet solisten zoals Rangnick het zelf zegt. Het scouten en aantrekken van jonge talenten was een grote stap voor Salzburg, maar de talenten moeten ook op een hoog niveau spelen zodat ze door kunnen breken. Zo kwam Red Bull in 2012 met het idee om een elftal te kopen voor hun jonge spelers. USK Anif, een amateurclub wordt gekocht en werkt zich met de jonge talenten van Salzburg rap richting het tweede niveau van Oostenrijk. Dit is een enorm knappe prestatie aangezien FC Liefering eigenlijk nooit met spelers ouder dan 21 speelt. FC Liefering heeft voor Salzburg al een aantal hele goede spelers opgeleid, onder andere Hwang, Laimer, Schlager, Caletta Car en Haidara begonnen allemaal bij het jeugdelftal van de Oostenrijkers.  

Tactisch 

Red Bull legt dus een enorm belang bij het scouten en opleiden van talenten en die verspreiden bij clubs over de hele wereld. Maar sinds Rangnick het voor het zeggen had is bij alle Red Bull clubs een bepaalde manier van spelen ontwikkeld. Het type spel wat Red Bull clubs spelen is allemaal gebaseerd op wat je moet doen als je de bal niet hebt, en dit is waarom Rangnick geen fan is van het Nederlandse voetbal geïnspireerd door Cruijff. Rangnick houdt niet van het idee dat het voetbal gaat om wat je moet doen als je de bal hebt, hij is ervan overtuigd dat je moet weten als je de bal niet hebt. Het doel van het spel is niet meer om te domineren met de bal en de wedstrijd te controleren, maar je moet de wedstrijd domineren door het goed positioneren van je elftal en het pressen als je de bal niet hebt.  

Het tactische idee achter het spel van Red Bull is het hoge tempo van achteruit met veel wisselingen van kanten. Van achteren moet in een normaal tempo achterin worden rond gespeeld met het doel de tegenstander uit te lokken, daarna is het de bedoeling met een verticale pass een enorme hoeveelheid tegenstanders uit te spelen om daarmee een overtal situatie te creëren. Deze tactiek wordt Raumfressen genoemd, door deze overtal situatie is er op andere plekken van het veld wel vrijheid te vinden maar dat risico hoort erbij en Rangnick is overtuigd dat die ruimtes niet bereikt kunnen worden.  

 De ploegen moeten heel erg flexibel zijn en zich heel goed aan kunnen passen aan hun tegenstanders. De ideeën van Rangnick komen voort uit de fascinatie voor Arrigo Sacchi, Sacchi was in 2 periodes coach van AC Milan en speelde daar met het idee om zone te dekken en te pressen op de tegenstander, het begin van het moderne voetbal kan je het ook wel noemen. 

Trainerschap 

Om deze tactiek met alle Red Bull clubs te kunnen spelen heeft Red Bull zijn eigen trainersschool, onder andere Marco Rose en Roger Schmidt komen uit deze school en dat zijn toch wel trainers die bekend staan om het tactisch sterk zijn. Met deze methode van trainers opleiden probeert Red Bull hun eigen identiteit en speelstijl te behouden. Maar elke speelstijl kent inherent daaraan ook een zwakte, met een speelstijl die enorm is gefocust op wanneer je niet aan de bal bent zorg je ervoor dat er minder focus is op wanneer je wel aan de bal bent, waardoor het positiespel slordig wordt. Door de focus op het spel van de bal te leggen zijn de Red Bull ploegen vaak heel goed als ze de underdog zijn en niet het spel hoeven te maken, maar wanneer ze de betere ploeg zijn en het spel moeten maken wordt het vaak minder. Spelers die geweldig zijn in de oplossing vinden als er geen ruimte is zijn een nachtmerrie voor de Red Bull Clubs, door de ruimte elders op het veld door pressie is het levensgevaarlijk als er een opening wordt gevonden, dus tegen Red Bull ploegen zijn dat eigenlijk de gevaarlijkste spelers altijd.   

Het is vrij duidelijk dat alles in de Red Bull Pyramide is afgesteld op elkaar, iedereen heeft dezelfde tactiek, alle talenten worden hetzelfde opgeleid en overal is het beleid hetzelfde. En dat is de kracht van Red Bull en in het bijzonder Salzburg, waar sterren als Erling Braut Haland, Hwang Hee-Chan en Sekou Koita de kar nu moeten zullen gaan trekken. 

Een reconstructie van Feyenoords vrije val

Zondagmiddag scoorde Nicolás Tagliafico na een kleine zeven minuten de tweede goal voor Ajax in de Klassieker. Enkele seconden later galmde het ‘tien tien tien’ door de Johan Cruijff Arena. Voor Het Legioen ging de gedachte direct uit naar die ene 24 oktober in 2010, waar PSV de stadionclub haar grootste nederlaag ooit toediende. Een afgang van dergelijke proporties werd het zwalkende Feyenoord uiteindelijk bespaard door de regerend landskampioen, maar dat de supporters daadwerkelijk vreesden voor zo’n uitslag is tekenend voor de huidige situatie op Zuid. Een reconstructie van hoe Feyenoord twee jaar na het kampioenschap van de hemel in de hel is beland.

Op 14 mei 2017 stond heel Rotterdam op zijn kop. Na achttien jaar kroonde Feyenoord zich weer tot de beste van Nederland. Dat deden de Rotterdammers met een ervaren ploeg, waarvan de gemiddelde leeftijd bijna 28 jaar was. Giovanni van Bronckhorst maakte in dat seizoen weinig gebruik van de nieuwe jeugdige aanwas; alleen Gustavo Hamer, Wessel Dammers, Emil Hansson en Mo El Hankouri kwamen tot een klein aantal speelminuten. Bij PSV en Ajax kenden meer spelers hun doorbraak in dit seizoen. Deze spelers acteerden in de voorgaande seizoenen met hun Jong-elftallen in de Jupiler League. Terwijl de talenten van PSV en Ajax zich in een razendsnel tempo ontwikkelden, speelden de talenten van Jong Feyenoord minder regelmatig tegen minder weerstand. Toenmalig technisch directeur Martin van Geel koos er namelijk in de voorgaande jaren meerdere malen voor om niet toe te treden tot de voetbalpiramide.

Image result for Feyenoord coolsingel 2017

Het logische gevolg van deze keuze was dat steeds meer talenten de laatste stap naar de Kuip niet konden zetten. Ieder seizoen wordt het gemis van Jong Feyenoord in de Keuken Kampioen Divisie duidelijker. Bij PSV en Ajax ontwikkelden de afgelopen seizoenen de nodige talenten zich in een rap tempo door, waaronder Donyell Malen, Steven Bergwijn, Frenkie de Jong en Matthijs de Ligt. Deze spelers gaan/hebben de twee topclubs tientallen miljoenen opleveren/opgeleverd. Kijkend naar de talenten van Feyenoord is het verschil schrijnend: bij Feyenoord zal vermoedelijk alleen Orkun Kökçü de club meer dan tien miljoen opleveren. Zelfs Feyenoords plek in de traditionele top drie komt in gevaar nu ook AZ duidelijk profiteert van de doorbraak van toptalenten. In het Maasgebouw wordt al jarenlang gehoopt op de doorbraak van aanvallende toptalenten als Myron Boadu en Calvin Stengs. Het ironische aan dit hele verhaal: de voormalige directie heeft deze hoop eigenhandig de nek omgedraaid door miljoenen te investeren in een megalomaan stadionproject, terwijl de jeugdopleiding en het eerste elftal al jarenlang schreeuwen om financiële injecties.

Na het kampioenschap waren deze financiële injecties wel mogelijk. Feyenoord kreeg zo’n zestig miljoen binnen door transferinkomsten en Champions League-deelname. Hiervan werd het grootste deel geïnvesteerd in nieuwe trainingscomplexen voor de jeugd en het eerste elftal. Die nieuwe trainingscomplexen zijn op de lange termijn een nuttige investering voor de club. Het overige deel van die zestig miljoen werd geherinvesteerd in nieuwe spelers voor het eerste elftal: Ridgeciano Haps, Jeremiah St. Juste, Steven Berghuis, Sofyan Amrabat en Jean-Paul Boëtius waren de nieuwkomers in de Kuip. Zij moesten het vertrek van Karsdorp, Kongolo en Elia opvangen. De overige sterkhouders van het kampioenschap bleven in bij Feyenoord. Jens Toornstra, Eric Botteghin, Jan-Arie van der Heijden en Tonny Vilhena tekenden allemaal verbeterde contracten aan de kantoortafel van Martin van Geel. Bovendien bleven topscorer Nicolai Jørgensen en Karim El Ahmadi de club trouw.

Achteraf pakten al deze contractverlengingen slecht uit. Toornstra, Botteghin, Van der Heijden en Vilhena bewezen in de seizoen erna allemaal dat ze boven zichzelf uitstegen in het kampioensjaar. Feyenoord bleef in al deze seizoenen krampachtig vasthouden aan dat ene goede seizoen, terwijl het de supporters al lang en breed duidelijk was dat deze spelers doorgeselecteerd hadden moeten worden. Het duidelijkste verschil tussen de vorm tijdens het kampioensjaar en de seizoenen erna is op te merken bij Jørgensen. De Deense spits was in zijn eerste seizoen bij de Rotterdammers goed voor 21 doelpunten en veertien assists in de competitie. In de twee daaropvolgende seizoenen was de Deen slechts goed voor zeventien doelpunten en vijf assists. Het tekent het verval van Jørgensen. Waar Feyenoord eind 2017 nog een bod van zeventien miljoen afwees op Jørgensen, is de spits nu niet veel meer waard dan vijf miljoen.

Martin van Geel gaf vorig jaar in een interview met VI aan dat hij vindt dat van de vijf aankopen er drie moeten slagen, een mag een twijfelgeval zijn en een mag er falen. Kijkend naar zijn transfers na het kampioenschap heeft Van Geel volgens zijn eigen maatstaven gefaald. Alleen Berghuis mag worden geschaard onder de geslaagde transfers. St. Juste blijft dankzij zijn blessureleed een twijfelgeval, hoewel hij de club wel een kleine tien miljoen opleverde. De waarde van Larsson en Haps is intussen tot het vriespunt gedaald, terwijl Amrabat en Boëtius de Kuip al snel de Kuip verlieten voor een gezamenlijk verlies.

Nadat Feyenoord in 2017/2018 eindigde op een vierde plek en  vorig seizoen rond de winterstop alweer duidelijk was dat Feyenoord een verloren seizoen speelde, kwamen de posities van Van Geel en Van Bronckhorst onder druk te staan. Van Geel had volgens de supporters gefaald door niet deel te nemen aan de voetbalpiramide en door de selectie niet goed genoeg te versterken na het kampioenschap. De kritiek op Van Bronckhorst ging verder dan de matige sportieve prestaties; speltechnisch ontwikkelde het elftal zich niet onder zijn leiding. Het dieptepunt werd bereikt toen Feyenoord thuis met 2-3 verloor van Willem II en de ploeg van Van Bronckhorst vrijwel geen enkele keer door het centrum aan voetballen kwam. Dit patroon was echter al langer zichtbaar onder ‘Gio’. De kampioenenmaker besloot daarom in januari 2019 zelf dat zijn tijd bij Feyenoord erop zat en gaf aan na dit seizoen te stoppen. Van Geel ging na die mededeling direct opzoek naar een vervanger en kwam uit bij Jaap Stam. Enkele weken na Stams aanstelling werd Van Geel ontslagen door Toon van Bodegom, de nieuwe president-commissaris van de RvC.

feyenoord-willem-ii-e1572444484743.png

Passmap van Feyenoords dieptepunt vorig seizoen tegen Willem II

Het ontslag van Van Geel betekende meteen al een 1-0 achterstand voor Stam voordat hij uberhaupt was begonnen aan zijn klus bij Feyenoord. Dat werd echter al snel een 2-0 achterstand nadat Jan de Jong in juli besloot op te stappen. De gehele directie die Stam had aangesteld, was al vertrokken voordat het seizoen nog moest beginnen. Het begin onder Stam was echter hoopgevend; de trainer gaf in de voorbereiding de nodige speeltijd aan talenten als Burger, Azarkan, Geertruida en Kökçü. Bovendien gaf de trainer aan met zijn spelersgroep pressievoetbal willen te spelen en – zo dus indirect – af te willen stappen van het terughoudende spel onder Van Bronckhorst. Waar dat pressievoetbal een sterkte moest worden van Stams elftal, werd het vooral een zwakte. De verdedigers die Stam opstelden konden simpelweg niet spelen met zoveel ruimte in de rug en dat werd in de voorbereiding en het begin van de competitie dan ook hard afgestraft. Onder andere in de wedstrijden tegen Angers, Southampton, Sparta en Utrecht werd dit hard afgestraft door de tegenstanders.

Stam gaat niet vrijuit in Feyenoord-crisis: 'Een kamikaze-elftal tegen Ajax'

Stam wilde na de slechte seizoenstart echter geen concessies doen aan zijn speelstijl. Hoewel Feyenoord in de periode erna ook goede wedstrijden afleverde tegen FC Porto, Ado Den Haag en FC Twente, werden de resultaten uiteindelijk niet veel beter onder Stam. Na elf competitieduels staat Feyenoord op een gênante twaalfde plaats in de competitie; het was voor Stam zelf reden genoeg om zijn biezen te pakken. Ironisch genoeg is Dick Advocaat zijn opvolger, de man die in eerste instantie al de beoogde opvolger was van Van Bronckhorst, maar na negatieve publiciteit vriendelijk bedankte voor een baan bij Feyenoord. Advocaat mag nu echter gaan puinruimen bij Feyenoord, iets wat hij in het verleden bewees goed te kunnen bij onder andere FC Utrecht en Sunderland.

Er resten nu veel vragen voor de supporters van Feyenoord: Welke trainer gaat er na Advocaat komen? Gaat Feyenoord-City er komen? Wie volgen respectievelijk Sjaak Troost en Mark Koevermans op als interim-TD en interim-AD? Wat zijn vervolgens de plannen van deze nieuwe directieleden? Hoe gaat Feyenoord de jeugdopleiding renoveren? Deze belangrijke vragen dienen binnen een afzienbare tijden beantwoord te worden door de huidige interim-bestuursleden en de RvC. Nu er een machtsvacuüm is ontstaan in het Maasgebouw, is de hoop op beleidsmatig goede beslissingen laag bij Het Legioen. Zoals zo vaak is hoop het enige wat hen nog drijft; vertrouwen is er namelijk al lang niet meer.